Weekenden

Weekend voor lesbische en biseksuele vrouwen

Dit verslag schrijf ik vanuit mijn eigen ervaring en gekleurd door mijn emoties, geschiedenis en verwachtingen.

Vrijdagavond.
Bij de soep en de kennismakingsronde bleek al spoedig dat alle vrouwen, net als ik, ook getrouwd waren (geweest) en kinderen hadden.
Na de inventarisatie van "verwachtingen en angsten" kon ik meteen mijn eigen, zelf gegeven opdracht uitvoeren: voelen wat je wilt en wat goed voor je is en vervolgens opkomen voor jezelf.
Dus vroeg ik na een paar keer slikken aan mijn gesprekspartner of zij mijn kamergenote wilde zijn. Haar antwoord: "Ja, waarom niet?" was een pak van mijn hart. Later op de avond bleken er al vrouwen te zijn die samen durfden dansen! Mij niet gezien. Ik verborg me achter pils en sigarettenrook en voerde gesprekken met diepgang.

Zaterdagmorgen begonnen we met het kiezen voor één van de twee hoofdthema's.
Mijn keuze: lesbische liefde, relaties en seksualiteit.
Het andere thema: getrouwd / samenwonend met een hetero-man én lesbische gevoelens.
De hele zaterdag en zondag hebben we in kleine groepjes aan deze thema's gewerkt. Met "lesbische
liefde en seksualiteit" had ik geen problemen, maar "relaties" lag heel wat moeilijker.

Opgegroeid in een omgeving waar relaties overzichtelijk waren: vader, moeder en kinderen. Scheidingen kwamen niet voor. Mannen die met een man samenwoonden bestonden niet. De vrouwen die samenwoonden waren ouwe vrijsters, die "zo wat gezelligheid aan elkaar hadden".
Aan kennismaken met mensen die anders leefden was geen behoefte. En nu, een jaar later, ben ik gescheiden, levend met twee kinderen en kies ik voor een vrouw als het op vrijen aankomt.

Maar, als je een keer met iemand vrijt, heb je dan een relatie? Ik wil op eigen benen staan en (voorlopig?) zonder partner leven. Maar het verlangen naar een vrouwenlijf rilt door het mijne. Kan, mag ik met mijn 42 jaar én opvoedingsverantwoordelijkheid nog experimenteren?

Het weekend programma en de gesprekken in de vrije uren gaven mij het antwoord op deze vragen. Een tweede keuze was het meedoen aan allerlei "volksdansen", terwijl ik volksdansen stom en truttig vond, was het nu een oefening om minder krampachtig met je lijf om te gaan.
Ook het ervaren van afstand en nabijheid met andere vrouwen was een nieuwe sensatie voor me. Ondanks ik alle keren dat ik de fout inging vond ik het prachtig.

Zaterdagavond oefenden we met de hele groep "de baan op gaan". Dolle pret. Later gingen we dansen, tot vroeg in de morgen.
Op zondagmorgen oefenden we in rollenspellen het contact maken met lesbische bedoelingen. De leiding legde ons naderhand uit welke kansen we hadden laten liggen of waar we de ander een onveilig gevoel hadden gegeven. En in alle vrije tijd tussen de programma's leerde ik uit de contacten: met wie wil ik praten en waarom? Ben ik eerlijk tegenover mezelf en de ander?

‘s Middags volgde een evaluatie en een rondje over Orpheus m.b.t. tot hetero's en lesbische vrouwen, over films, uitgaands mogelijkheden, etc.. Genoten heb ik van het lekkere eten, de verzorgde accommodatie, van het "geen uitzondering zijn", van de gesprekken, het lachen, het huilen, het dansen en het doorzakken en alle oefeningen en taken die we hebben gedaan en van mijn sympathieke kamergenote.

Met het besef dat ik een prachtig weekend heb beleefd ging ik naar huis. Vrouwen, bedankt voor dit inspirerende weekend waarin ik zoveel van jullie mocht leren!