Weekenden

Een weekendje hetero's in de Duiventil

Hoe krijg je een bruisend,emotioneel best heftig,zeker verhelderend en vooral ook “warm en veilig“ weekend als je 11 onbekenden in een ruimte onderbrengt? Vraag het maar aan Ed, Mirjam en Romy.

Met een heleboel verschillende ingrediënten : 4 keer vers van de pers, 2 al lang in het vak zittende, 2 op herhaling. Kortom van alle verhalen thuis.
Voeg daarbij een mooi programma, flink brok empathie ,een traantje of wat, beetje bier en wijn en stop het in de shaker: voila : een weekend om je hele leven niet te vergeten.

Het is toch heel bijzonder dat reeds de eerste avond in alle openheid en vertrouwen gesproken kan worden over zaken die soms nog met praktisch geen ander zijn gedeeld.
Drie dagen samen aan het werk met de zoektocht van jezelf. Zelf je vragen stellen, je vragen ontdekken en zelf proberen jouw antwoord te vinden.

Gewoon kunnen zijn die je bent. Echt bij je eigen ik kunnen komen. Soms schrikken van je eigen situatie. Je gevoelens mogen voelen en uiten. Veel (h)erkenning.
Niet vergeten toe te voegen : beetje zelfspot en veel lachen.

Iedereen is naar huis gegaan met een grote tas gevuld met verhalen van anderen, het gevoel van “ik ben niet gek”,zelf geformuleerde vragen,antwoorden en opdrachten. De chaos, de verwarring is een beetje minder. De uitdagingen die staan te wachten zijn duidelijker.

Maandag stroomt de mail meteen weer vol. Nog even contact met elkaar. Het weekend gaat/werkt door . De een onderneemt meteen stappen, de ander zet alles op het strand op een rijtje.
Het begin van een nieuwe toekomst is gemaakt. Op weg naar een toekomst waarvan iedereen actief zijn eigen rol op zich neemt.

Voor ondergetekende was het de 2e keer. Twee keer fantastisch. De eerste keer de chaos ordenen en je strijdplan maken. De tweede keer kijken waar je staat en weer je aandachtspunten formuleren.
Grip terug krijgen op je eigen leven. Je eigen regisseur zijn.

Respect voor alle deelnemers.

Orpheusmensen : bedankt.
Paul