Weekenden

Orpheus vrouwen weekend 2012

31 Maart- 1 april stond al heel lang in mijn agenda. Toen ik vorig jaar voor het eerst van het weekend hoorde tijdens een open avond sprak het idee me al aan, maar toen was het al zo snel en bovendien kon ik niet.

Nu is de situatie totaal anders dan vorig jaar, ook al is mijn thuissituatie nog steeds hetzelfde, gelukkig getrouwd, 3 lieve kinderen, maar er zijn ook veel verschillen. Mijn man is ondertussen aardig aan het idee gewend dat ik op vrouwen val en samen proberen we er een weg in te vinden, terwijl hij het twee jaar ontkend heeft. Een grote stap dus. Bovendien heb ik een half jaar geleden een lieve vrouw ontmoet in dezelfde situatie met wie ik nu dus een relatie heb. Niet altijd makkelijk, wel heel fijn dat het zo kan.

Door grote ontwikkelingen thuis had ik eigenlijk gedacht het vooral leuk en fijn te vinden, maar dat dit weekend nog zoveel met me zou doen, had ik van tevoren niet kunnen bedenken. De herkenning, de verschillende verhalen, maar ook zoveel overeenkomsten raakten me enorm. De twijfel, mijn wereldbeeld stond toch wel even flink te schudden met de vraag of ik wel eerlijk tegenover mezelf was, door het te willen zoals het nu is.

Vrijdagavond vooral gelachen, kennismakingsspelletjes gedaan en ’s avonds bij de open haard gezongen en gekletst. De sfeer was goed en veel te laat naar bed natuurlijk. Door alle indrukken enzo ;) kon ik ook nog niet in slaap komen, dus de volgende morgen héél kleine oogjes…

Zaterdag hakte erin bij mij. Van de slappe lach naar huilen. Veel emoties dus, een geleide fantasie deed veel met en bij mij en of ik het nu wilde of niet, er kwam veel naar boven. ’s Middags was tijd voor een wandeling, waar ik veel zin in had, maar ik koos ervoor even naar bed te gaan, anders zou ik het straks niet meer trekken en met hoofdpijn of iets anders teruggefloten worden. Er waren trouwens meer mensen die daarvoor kozen. De avond was fijn, heel anders dan de avond ervoor. Lekker tegen m’n meissie aangehangen en gekletst. Een danspoging werd gewaagd, maar misschien waren we wel met te weinig mensen om dat van de grond te laten komen. Bovendien zat ik veel te lekker…

En dan is het zomaar alweer zondag en begonnen we aan de afbouw van het weekend. Dit gebeurde heel zorgvuldig met evaluatie en voor iedereen een persoonlijke herinnering. We kregen een mooi boekje waar iedereen wat in kon schrijven. Een prachtig aandenken aan een geweldig weekend, wat ik koester aan mijn hart…

Ik dank iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan dit weekend, aan de begeleiding en aan alle lieve en mooie vrouwen. Het was een prachtige ervaring waar ik veel aan heb gehad en nog steeds heb.

Sylvia

April 2012