Zo begint het vaak 

Het is er uit...

Eindelijk heb je tegen je partner gezegd dat je (ook) gevoelens hebt voor mensen van je eigen geslacht. Je hebt gezegd dat je homoseksuele, biseksuele of lesbische gevoelens hebt. Misschien had je die gevoelens al jaren, maar je hebt ze steeds weggeduwd of misschien heb je het kortgeleden ontdekt: als donderslag bij heldere hemel werd je verliefd!

Wat gaat er in je om? Schuldgevoel, verdriet, toch liefde voor je partner, maar ook voor die ander, opstandigheid om de vraag 'waarom ben ik zo', angst voor de toekomst?

 Een klap in je gezicht...

Dat is waarschijnlijk nog een milde omschrijving van wat je voelde toen je partner op een dag tegen je zei dat hij/zij homoseksuele/lesbische gevoelens heeft. Jaren getrouwd of samenwonend, misschien wel kinderen. Je had je toekomst al zo'n beetje uitgestippeld en dan opeens: een dreun, je wereld stort in. Wat gaat er nu in jou om? Verdriet, boosheid, teleurstelling, een gevoel van verraden zijn? Je vertrouwen in je partner kwijt, maar toch ook liefde voor je partner? Angst voor de toekomst.

 Hoe nu verder?

Kunnen we samen wel verder en hoe dan?
Belangrijker is de vraag te stellen: willen we samen verder? Is er zoveel tussen jullie, dat je het beiden de moeite waard vindt om je er samen voor in te zetten? Om de band die je samen hebt in stand te houden. Wil je dat? Het is niet gemakkelijk, maar misschien wel de moeite waard.

Een relatie heb je samen en het is heel belangrijk dat je daar ook samen mee aan het werk gaat! Misschien heb je er moeite mee om dit pijnlijke onderwerp juist met je partner te bespreken, of zou je er wel eens met een ander over willen praten. De moeilijkheid is alleen met wie? Wie kan jouw probleem aanvoelen?
Wil je meer weten over ons, klik dan hier.